Okuyun ama yutmayın, çiğneyin.
Saflığın Kavram Olarak Tanımlanması Saflık, bireyin niyet ve davranışlarında art niyetsizlik, dürüstlük ve dış dünyaya karşı naif bir yaklaşımı ifade eder. Prens Mışkin’in saflığı, Dostoyevski’nin Budala eserinde, onun çocuksu bir masumiyetle hareket etmesi, yalan ve ikiyüzlülüğe karşı doğal bir mesafe koyması olarak belirginleşir. Bu özellik, Mışkin’i toplumsal normlardan ve hesaplı
okumak için tıklayınızMasumiyetin Temsili Olarak Prens Myshkin Prens Myshkin, Dostoyevski’nin Budala romanında, saflık ve içtenlik gibi niteliklerle donatılmış bir karakter olarak ortaya çıkar. Onun masumiyeti, toplumsal normlardan bağımsız bir ahlaki duruşu yansıtır ve bu, Job arketipine benzer bir çile deneyimiyle iç içe geçer. Myshkin’in naifliği, çevresindeki bireylerin bencillik, çıkar çatışmaları ve ikiyüzlülükle
okumak için tıklayınızMışkin’in Saflığının Doğası ve Felsefi Temelleri Prens Mışkin’in karakteri, Dostoyevski’nin Budala eserinde insan doğasının saflık ve masumiyetle ilişkisini sorgulayan bir araç olarak ortaya çıkar. Mışkin, epilepsiyle şekillenmiş kırılgan bir fiziksel ve zihinsel duruma sahip olmasına rağmen, derin bir empati ve ahlaki dürüstlük sergiler. Onun saflığı, bilinçli bir naiflikten çok, insanlara
okumak için tıklayınızDostoyevski’nin Budala romanında Prens Lev Nikolayeviç Mışkin, saf iyiliğin ve mutlak ahlaki duruluğun timsali olarak resmedilir. Ancak bu saflık, çevresindeki insanlar tarafından genellikle bir tür “budalalık” olarak algılanır. Mışkin’in karakteri, ahlaki idealizmin ve insani iyiliğin, modern dünyanın pragmatik ve çıkarcı yapısında nasıl karşılandığını sorgulayan bir deney gibidir. İyiliğin Metafiziği: Prens Mışkin ve
okumak için tıklayınızSabahattin Ali, Yücel dergisinin Eylül 1935 tarihî 19. sayısında tekrar tekrar okuduğu kitapları şöyle sıralamıştır: Kaynak: A’dan Z’ye Sabahattin Ali, Hazırlayan: Sevengül Sönmez, Yapı Kredi yayınları, 1.baskı Temmuz 2009, sayfa 425
okumak için tıklayınızBudala, (Henry Troyat’ın da ifade ettiği gibi) Dostoyevski’nin ilk büyük aşk romanıdır. Ne Suç ve Ceza’da Raskolnikov’un Sonya ile yaşadıkları, ne Kumarbaz’da Aleksey’le Polin’in arasında geçenler, ne Cinler’deki Nikolay Stavroin’e âşık olan Lizavetta’nın hisleri, ne de Karamazov Kardeşler’deki Dimitri ile Katerina’nın karışık ilişkisi, aşk olgusunun Budala romanında işlendiği kadar ön
okumak için tıklayınızDostoyevski, inanç sorununu genel olarak birçok romanına taşır ama Karamazov Kardeşler’de bu soruna çok daha kapsamlı bir biçimde eğilir… Karamazov Kardeşler’lerle ilgili süregelen tartışmaların en önemlisi Dostoyevski’nin (1821-1881) bu romanda bir inancı savunup savunmadığıyla ilgilidir. Aslında Dostoyevski, inanç sorununu genel olarak birçok romanına taşır ama Karamazov Kardeşler’de bu soruna çok
okumak için tıklayınızDostoyevski ve kansının yurtdışında geçirdiği yıllara, özellikle de ilk dönemlere, Dostoyevski’nin kumar ve sara nöbetleri damga vurmuştur. Bunların her ikisi de çiftin büyük acılar ve sıkıntılar çekmesine neden oluyordu. Daha önceki yurtdışı seyahatinde olduğu gibi, Dostoyevski rulet masasına karşı koyamıyordu. Maddi sıkıntılardan bunalmış ve yeni romanı (Budala) üzerinde çalışmaktan sıkılmış
okumak için tıklayınız“1868 yılında yazılan Dostoyevski’nin Budala adlı eseri, Suç ve Ceza ile Karamazov Kardeşler’in arasında yazılmış bir romandır. 1867’de, kırk altı yaşında Snitkina’yla evlenen Dostoyevski, hem alacaklılardan, hem de yardım isteyen akrabalardan kurtulmak için karısıyla birlikte yeniden yurtdışına çıkmıştır. Rusya’dan dört yıl uzak kalacaktır. Alçaltıcı bir yoksulluk içinde geçen bu dönem
okumak için tıklayınızPrens Mışkin, her karşılaştığı karakterle kendinden bir şey kaybedecek ve hayatın; bedeninde,ruhunda bıraktığı izlerin derinliğini daha da açacak ve “budalalığın” doruk noktasına varacaktır.Yaşamın bütün bu durumlarında çevreyle oluşturduğu ilişkinin bir sorgulama alanı oluşturduğu görülür.Bu sorgulama bilincin içinde idrak etme kabiliyetiyle acının,intikamın her türlüsüyle yüzleşmeyi ve dışa vurmayı sağlar. Aslında Prens
okumak için tıklayınız